Unutulmak Denen Yangın

 Doldumu gözlerin senin de benim gibi ben seni hatırlarken…

Yoksa çoktan alıştın mı
unutulmak denen yangına?
Ben hâlâ adını anınca
içimde bir mevsim değişiyor,
bir şehir kararıyor ansızın.
Senin gidişine değil,
benden bu kadar çabuk vazgeçmene yanıyorum.
İnsan alışır derler ya,
alışmak dediğin şey
bir yangının küllerini ev bellemenin adıdır belki de.
Ben beceremedim.
Kül bile olamadım,
hep içten içe yandım.
Eğer bir gün
benim gibi hatırlarsan,
bil ki geç kalmış olmayacaksın;
sadece
yanmış bir kalbin kapısını çalacaksın.

Ali iset